خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۲۱۶ - ایضااز دیباچه شاهنامه
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر ژنده گشت و کهن رختم چه باک که منبافنده هنرم جولاهه سخنم
۲
من شوخدیده نیم ز آیین رمیده نیمپاکست دل منگر این رخت شوخکنم
۳
گردون زمین من است ابر آستین من استمه پوستین من است خورشید پیرهنم
۴
راه خدا نهلم کزان سرشته گلمآباد ازوست دلم آزاد ازوست تنم
صفحهٔ ۱ از ۲