خلوتی با عطار
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنچه در قعر جان همییابممغز هر دو جهان همییابم
۲
وانچه بر رست از زمین دلمفوق هفت آسمان همییابم
۳
در رهی اوفتادهام که درونه یقین نه گمان همییابم
۴
روز پنجه هزار سال آنجاهمچو باد وزان همییابم
صفحهٔ ۱ از ۲۷