خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۷
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن شنیدم که روبهی عیاربا بزی شد درون صحرا یار
۲
روبهک سخت رند و دانا بوددر همه کارها توانا بود
۳
گرم و سرد زمانه دیده بسیتلخ و ترش جهان چشیده بسی
۴
دامها بگسلیده از نیرنگپیرهن ها دریده رنگارنگ
صفحهٔ ۱ از ۲۲