خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۲۶
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به ایرانیان روس بیداد کردگمانش که ایران تهی شد ز مرد
۲
چو بیشه تهی ماند از نره شیرشغالان در آیند در وی دلیر
۳
تن خفته را مرده پنداشتندپدید آمد آن کارزو داشتند
۴
که خسبیده در بستر و مست خوابتهی باشد از هوش و نیروی و تاب
صفحهٔ ۱ از ۲