خلوتی با عطار
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکن مدار برای من ای پسر روزهکه کرد عارض سیمین تو چو زر روزه
۲
ز ماه روزه چو کاهی شد ای پسر ماهتچگونه ماهی، ماهی بود به سر روزه
۳
تو را چو از شکرت بوی شیر می‌آیدسپید شد شکرت همچو شیر در روزه
۴
ز لعل پر نمکت بوی خون همی‌آیدگشاده‌ای تو به خون دلی مگر روزه
صفحهٔ ۱ از ۷