شعر را زندگی کن
خلوتی با ادیب الممالک

شمارهٔ ۶ - بند ششم

فرهنگ پارسی

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
دوشینه چو آن شوخ شد از باغ به خانهدلجوئی من کرد و نیاورد بهانه
۲
وین قطعه که از طبع امیری است فرو خوانددر بحر هزج با دف و طنبور و چغانه
۳
مفعول و مفاعیل و مفاعیل و مفاعیلجان در هیجان آمد ازین وزن و ترانه
۴
برجاس هدف باشد و کیش است کنانهآماجگه آنجا که گذراند نشانه
صفحهٔ ۱ از ۵
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth