خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۸ - بند هشتم
فرهنگ پارسی
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آنکه گفتار ترا هوش و روان پاسخ بودوز آتش عشقت دلم تابنده چون دوزخ بود
۲
مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلنبلبل به تقطیع رجز گویا به شاخ و شخ بود
۳
دوزخ شمر تاریک را و آن شولمن دوزخ بودمانندآباد ای پسر خود عالم برزخ بود
۴
پَروَز نژاد است و نَسَب بازیره یک حصه ز شبپَنَک است و اودس یک وجب فرسنگ خود فرسخ بود
صفحهٔ ۱ از ۹