خلوتی با آذر بیگدلی
شمارهٔ ۱۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر آستان، مگرم پاسبان بگردانیکه راه غیر از آن آستان بگردانی
۲
ز گلبنی، که گلش دیده باشی ای بلبل؛خزان چو شد، ستم است آشیان بگردانی
۳
سزای کشتنم، این بس بود که نعش مراپس از وفات، بر آن آستان بگردانی
۴
ز من، بغیر مگر آن سخن که چون افتدبمن نگاه تو، باید زبان بگردانی
صفحهٔ ۱ از ۲