خلوتی با آذر بیگدلی
شمارهٔ ۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند روزی شد، که از من بی‌سبب رنجیده‌ایبهر قتلم، با رقیبان مصلحت‌ها دیده‌ای
۲
خجلتی داری، به سوی من نمی‌بینی؟! مگراینکه با خود دشمنت فهمیده‌ام، فهمیده‌ای؟!
۳
تا نماند از تو امیدی مرا، از غیر همچند روزی از برای مصلحت رنجیده‌ای
۴
از محبت نیست مقصودت، فریب مردم استاینکه احوال مرا، از دیگران پرسیده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲