خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کرا دل، دلبری را منزل استآنکه بی دلبر بماند بی دل است
۲
شاهد از یاران کجا گیرد کنارهر کجا شمعی میان محفل است
۳
این جفا و جور مخصوص تو نیستهر که شد سیمین بدن سنگین دل است
۴
خواجه پندارد که عیب عاشقانتا نگوید، کس نگوید عاقل است
صفحهٔ ۱ از ۳