خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاهد ما چه غم ار پرده دروقلاش استآفتاب است و نهان از نظر خفاش است
۲
مردمان بیشتر آنست که غافل گذرندزحدیثی که بهر کوچه و برزن فاش است
۳
دل بی عشق بهر لحظه اسیر هوسی ستخانه بی خانه خدا لعبگه او باش است
۴
همه دانند که من بنده ی عشقم، چه عجبعاقلان را بمن ای خواجه اگر پرخاش است
صفحهٔ ۱ از ۲