خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بعد از این فارغ ز غوغای جهان می‌خواهمتشاد باش ای دل کزین پس شادمان می‌خواهمت
۲
ساده‌لوحی را نگر ای دوست کز تاثیر عشقخود چنانم با تو با خود آنچنان می‌خواهمت
۳
هیچ کامی از تو چون حاصل نخواهد (بد) مرازین سپس من هم به کام دیگران می‌خواهمت
۴
چون به هر خشمی فزاید رحمتت با من تراسرگران گاهی و گاهی مهربان می‌خواهمت
صفحهٔ ۱ از ۲