خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه دست من همین بهر هلاکم دامنت گیردبه سد امید اگر آیی به خاکم دامنت گیرد
۲
از آن ناله که می‌ترسم مرا با ذوق بیدادتچو بیند دیگری بعد از هلاکم دامنت گیرد
۳
مده چاک گریبان در کف آلوده‌دامانانکه دست عشق پاک از جیب چاکم دامنت گیرد
۴
دهی بر باد اگر خاکم ز دامانت غباری کمکه باشم من که دستی در هلاکم دامنت گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲