خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عقل با عشق کی شود دمسازنبرد صرفه سحر از اعجاز
۲
تا چه فرمان رسد ز درگه دوستسر نهادم بر آستان نیاز
۳
دل زکف رفته، جان رسیده بلبچشم بر راه و گوش بر آواز
۴
هیچ حاجت بعرض حاجت نیستبا خداوند گار بنده نواز
صفحهٔ ۱ از ۳