شعر را زندگی کن
خلوتی با نشاط اصفهانی

شمارهٔ ۱۹۶

غزلیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
تا چه گفتند که خاموش شدیمپای تا سر همه تن گوش شدیم
۲
تاب دیدار تو در ما نبودپرده بردار که از هوش شدیم
۳
دوش در میکده بودیم امروزسر خوش از منزلت دوش شدیم
۴
کلفت عقل گران بود بدوشمست و دیوانه و مدهوش شدیم
صفحهٔ ۱ از ۲
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth