خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم کاکنون به عالم غم ندارمو گر دارم غم عالم ندارم
۲
ز قلاشی و رسوایی و مسنیاساس شادمانی کم ندارم
۳
گریبان من و دست رضایتچرا دل شاد و جان خرم ندارم
۴
اگر رحمی کنی زخمی دگر زنکه دیگر طاقت مرهم ندارم
صفحهٔ ۱ از ۲