خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم عالم نبرد ره به دلمکه سرشتند به میخانه گلم
۲
من چه دارم که ز احسان تو نیستجان اگر بر تو فشانم خجلم
۳
دوش دزدیده نگاهی به رختکردم، آوخ نکنی گر بحلم
۴
می‌برم حسرت روی تو به خاکتا چه گل‌ها که بروید ز گلم
صفحهٔ ۱ از ۲