خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پای سروی و گوشه ی چمنیخوش بود خاصه سرو سیمتنی
۲
گل بدامان برند و گلرخ منگلبنی را میان پیرهنی
۳
انجمن در چمن کنند و مراستچمنی در میان انجمنی
۴
راز خود گفتمش که میدانمبر نیاید از آن دهن سخنی
صفحهٔ ۱ از ۳