خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۷
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
محفل عشقش چو می‌آراستنداول از بیگانگان پیراستند
۲
ساقی آنگه باده در گردش فکندباده‌ها در سینه‌ها آتش فکند
۳
بادهٔ شوق انجمن‌افروز شدآتش می باز عالم‌سوز شد
۴
دست جذبه دامن جان‌ها گرفتاشک حیرت راه دامان‌ها گرفت
صفحهٔ ۱ از ۴