خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۰
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز عشق آهنگ یغما ساز کردباز دل آشفتگی آغاز کرد
۲
تند بادی باز بر کاهی وزیدآتشی در خشک خاری جا گزید
۳
باز ابری طرفه توفان زای شدآفتابی باز نور افزای شد
۴
گر ز خودبینی ز راهی دور گشتظلمتی از پای تا سر نور گشت
صفحهٔ ۱ از ۱۵