خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۳
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فتنه از ملک شهنشه دور شدبود هر جا دشمنی مقهور شد
۲
آخر این دل نیز زان شاه ماستتا به کی مقهور نفس فتنه زاست
۳
ای خدا تا کی بباید زیستنگه اسیر نفس و گه مقهور تن
۴
قاصد جانی و مقصود دلیخالق جان و دل از آب و گلی
صفحهٔ ۱ از ۴