خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۸
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این منم کاینسان خجل از خاک توسمیبرندم ای دریغ و ای فسوس
۲
بیخود و درمانده و سرگشته‌امخشک لب از طرف جو برگشته‌ام
۳
هر کسی کز طرف جو کامی گرفتبر مراد کام خود جامی گرفت
۴
در خور جامی نیامد کام منلایق سنگی نشد هم جام من
صفحهٔ ۱ از ۳