خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۳۴
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاربت بر لب ولی دل غافل استکز لبت تا دل هزاران منزل است
۲
گر زبان با جان و لب با دل یکیستاز دعا تا مدعا حاصل یکیست
۳
وانکه سازد با دعا لب را قریننی دعا با مدعا شد همنشین
۴
آنکه جان پیوسته دارد با خدااز دعا لب بست و دل از مدعا
صفحهٔ ۱ از ۱۳