خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر دل محو آن رخسار زیباستز جوهر موج این آیینه دریاست
۲
ندارد داغدار عشق قدریوطن با لاله اندر کوه و صحراست
۳
مشو در مهر امکان همچو شبنمجهان در سایه این بال عنقاست
۴
به وقت عجز دشمن دوست گرددبه زانوی سکندر فرق داراست
صفحهٔ ۱ از ۴