خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۲۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا ای باعث شور جنونمکه چون زلف دلاویزت نگونم!
۲
تویی آن شاهد شیرین تکلممن آن فرهاد کوه بیستونم
۳
اگرچه دورم از وصلت ولیکندلیل شوق باشد رهنمونم
۴
نپرسیدی ز احوالم که چون استبیا بنگر که بی‌روی تو چونم!
صفحهٔ ۱ از ۳