خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۲۶۴ - عبدالرشیدجان
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عارضت آفتاب می‌گویمنرگست را شهاب می‌گویم
۲
با تو ای نور چشم حرفی چندمن ز راه صواب می‌گویم
۳
دل ربودی مرا به تار زلفسخن از پیچ و تاب می‌گویم
۴
ای پری گوش جانب من کنماجرای عذاب می‌گویم
صفحهٔ ۱ از ۳