خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۲۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد ایامی که سوی ما خرامی داشتیبا کف از میخانه الطاف جامی داشتی!
۲
از بهار عارضت نظاره‌ام می‌چید گلچون نگه در خانه چشمم مقامی داشتی
۳
انجمن‌آرای بزم ما حدیث وصل بودحیف گفتاری که زان شکر به کامی داشتی!
۴
از طریق و شیوه عهد و وفا گشتی برونبا مروت بین خوبان گرچه نامی داشتی
صفحهٔ ۱ از ۲