خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر اول آتش عشق آسان نمود ما رازد یک شرر بر آورد از سینه دود ما را
۲
آرام و خواب از ما ای همدمان مجوییدرفت آنکه چشم راحت خوش می غنود ما را
۳
شام وصال را مه خوشید بود از هجردر روز تیره افکند چرخ حسود ما را
۴
بس دیر اگر میسر شد بزمگاه معشوقزانجا فلک برون راند بسیار زود ما را
صفحهٔ ۱ از ۳