خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۳۲ - مخترع
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی مهوش ار دهد جام شراب ناب رابه که سپهر داردم ساغر آفتاب را
۲
چند شوم به میکده بیخود و همدمان برندمست کشان کشان سوی خانه من خراب را
۳
ساقی گلعذار من گر ز رخت عرق چکدعطر می مراست بس بر مفشان گلاب را
۴
زهر فراق می کشم وه چه عذاب باشد ایندر ته دوزخ غمت چند کشم عذاب را
صفحهٔ ۱ از ۲