خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۳۷ - تتبع خواجه سلمان
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در چمن گل را نظاره کردم از روی حبیبتازه شد جانم کزو آمد به من بوی حبیب
۲
گل به رویش اندکی مانند شد در رنگ و بویجا که بر فرقش دهم هست آن هم از روی حبیب
۳
سیل اشکم گر ز جا بر بود خواهم شد هلاکباک نبودگر نخواهد برد نم سوی حبیب
۴
در سر کویش هلاکم ای صبا بهر خداکز پی مردن مبر خاک من از کوی حبیب
صفحهٔ ۱ از ۲