خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۵۵ - تتبع خواجه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بس که مستی عشقم ز شرح بیرون استمی است اشک جگرگون مگر که او چون است
۲
شراب را بود آن گونه زان گل‌رخسارنه گونه رخ او از شراب گلگون است
۳
کمال عشق من و حسن بی‌نهایت اوازان چه خلق تصور کنند بیرون است
۴
صبا سلاسل آن طره را مزن بر همکه آن مقام دل صد هزار مجنون است
صفحهٔ ۱ از ۳