خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۵۷ - تتبع خواجه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جفا و جور توام بر دل است و لطف عنایتبه شکر آن نتوانم ادا چه جای شکایت
۲
پی صبوح شب تیره ره به میکده بردممگر که همت پیر مغان نمود هدایت
۳
ربود هوش دلم را به عشوه مستی ساقیچه می که گفتیش و ناچشیده کرد سرایت
۴
شراب تلخ بسی خورده‌ام ز ساغر دورانولیک جام می هجر مهلک است به غایت
صفحهٔ ۱ از ۲