خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۷۳ - تتبع مخدومی
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در شوق لعل تو که دلم خون ناب ریختشور آبه ایست آنکه بر آتش کباب ریخت
۲
نقش سواد زلف تو بر صفحه دلمشد چون سیاهی‌ای که به روی کتاب ریخت
۳
رسته‌ست در بهار رخت لاله‌ها مگراز اشک خونفشان منش ابر آب ریخت
۴
در دیر روشنی و صفا بین که مغبچهیاقوت ناب در قدح آفتاب ریخت
صفحهٔ ۱ از ۳