خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۷۹ - تتبع خواجه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که عرصه میخانه عشرت آبادستز ساحتش خس اندوه رفته بر بادست
۲
کتابه در عالیش این رقم کین دربآنکه از دو جهان رو نتافت نکشادست
۳
ز تاق مرتفعش این صدا رسید به گوش«بیا که قصر امل سخت سست بنیادست »
۴
به سوی مغبچه رندانش را خطاب که خیز«بیار باده که بنیاد عمر بر بادست »
صفحهٔ ۱ از ۳