خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۹۰ - تتبع خواجه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل چو پروانه ز شمع رخ جانانه بسوختوه چه پروانه که از شعله او خانه بسوخت
۲
موی خال تو بران شعله عارض عجب استنشود سبز چو هر گه به زمین دانه بسوخت
۳
عشق در سینه ام افتاد کزان سوخت دلمآتش افتاد به ویرانه که دیوانه بسوخت
۴
شوق در هجر نشد دفع و به دل آتش زدشمع را شب بنشاندند و ازان خانه بسوخت
صفحهٔ ۱ از ۲