خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۱۳ - تتبع شیخ
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باشدم خرمی از هر چه درین عالم ازوستاز غمش نیز دلم شاد بود کین هم ازوست
۲
نبود هیچ تفاوت ز نشاط و غم دهربه وصالم چو نشاط و به فراقم غم ازوست
۳
زخم هجرش به دلم مرهم وصلش بر ویخوشم آید که مرا زخم ازو مرهم ازوست
۴
جان اگر رفت و غم ودست به جایش بنشستاز چه خوشحال نباشم مگر اینم کم ازوست؟
صفحهٔ ۱ از ۲