خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۱۵ - مخترع
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر ز عین جفا چشم او دلم بشکستچه مردمی متوقع بود ز کافر مست
۲
مرا که مرغ دل از قید دام فارغ بودبه حلقه موی یکی طره شد دگر پا بست
۳
چو نخل قد تو در باغ سینه بنشاندمبه سینه تیر تو چون نخل دیگرم ننشست
۴
خودی فروخته رندان می مغانه خرندنه خود پرست چو شیخ است رند باده پرست
صفحهٔ ۱ از ۲