خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۳۹ - تتبع خواجه سلمان
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که را دل مبتلای چون تو جانانی بودهم فدا سازد گرش هر مو بتن جانی بود
۲
چون خیال آرم کشیدن آن تن نازک ببرمنکه هر سو کرده سر از سینه پیکانی بود
۳
ای مسلمانان چه خوانیدم به مسجد چون به دیررخنه در دینم فکنده نا مسلمانی بود
۴
کی من مجنون توانم دید روی آن پریکش بدیدن عقل کل مدهوش حیرانی بود
صفحهٔ ۱ از ۲