خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۴۶ - تتبع خواجه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از رخت عکس مگر در می گلفام افتادیا گل از گوشه دستار تو در جام افتاد
۲
چون گل خشک بود بسته به گلدسته ترشکل داغ تو که بر جسم گل‌اندام افتاد
۳
گر نه آن مغبچه از دیر برون آمد مستچیست این آفت و یغما که در اسلام افتاد
۴
فرق‌ها هست به رسوایی عشق ای زاهدکز تو نام نکو افتاد و ز ما نام افتاد
صفحهٔ ۱ از ۲