خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۵۰ - مخترع
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوی گلشن رفتم و سرو خرامانم نبودگریه زور آورد کان گلبرگ خندانم نبود
۲
ابرسان خود را هوایی یافتم هر سو بباغزانکه غیر از گریه و آشوب و افغانم نبود
۳
خواستم دلرا به سر حد شکیبایی کشملیکن از اندوه هجران طاقت آنم نبود
۴
ز اضطراب دل اگر کارم به رسوایی کشدقوت آنم که کردن صبر بتوانم نبود
صفحهٔ ۱ از ۲