خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۵۳ - تتبع خواجه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میل سروم ز هوای قد دلجوی تو بودبودنم واله گلبرگ هم از روی تو بود
۲
در خم طاق فلک هیأت قوسی هلالاز پی زیب کمانخانه ابروی تو بود
۳
مردم از رشک و دگر زنده شدستم از شوقکه سحر نگهت گل را به چمن بوی تو بود
۴
در خرابات مغان دوش علالا تا صبحاز می لعل تو و سلسله موی تو بود
صفحهٔ ۱ از ۲