خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۶۹ - تتبع میر در طور خواجه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آن رندی که بهر باده در دیر مغان افتدز شور مستیش هر لحظه شوری در جهان افتد
۲
چو دارد مغبچه جام می و پیر مغان لعلشگه این را گرد سر گردد گهی در پای آن افتد
۳
ازین دیر کهن رانم سخن کافزایدش حیرتمسیح ار پهلویم در مجلسی هم‌داستان افتد
۴
ز استغنا ز خاک ره تکبر بینمش صد رهفلک را کار اگر با این ضعیف ناتوان افتد
صفحهٔ ۱ از ۳