خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۸۲ - تتبع خواجه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند دل را غم و اندیشه دنیا ببردمی صافی مگر این تیرگی ما ببرد
۲
بام دیرم ز پی کسب هوا به که فلکبزم عیشم ز بر بام مسیحا ببرد
۳
چند آن مغبچه از دیر برون آمد مستنقد هوش از دل بی‌صبر و شکیبا ببرد
۴
دل بی‌عشق هلاکست چه باشد که از غیبقابلی جلوه کند وین دل ما را ببرد
صفحهٔ ۱ از ۲