خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۹۵ - تتبع میر
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل نو شکفته من که ز رخ بهار داردز دل رمیده بلبل نه یکی هزار دارد
۲
ز می شبانه در باغ سحر به سر گرانیستمکنید ناله مرغان که بسر خمار دارد
۳
به شب فراق دل نقد حیات اگر نگه داشتبامید روز وصلت ز پی نثار دارد
۴
من و چشم تیره سودن به غبار مرکبت وهچه سپاه فرخ آنکاو چو تو شهسوار دارد
صفحهٔ ۱ از ۲