خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۲۲۷ - تتبع خواجه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه خوش باشد که باشد در بهارمکنار جوی و سروی در کنارم
۲
گهی باشد به سبزه افت و خیزمگهی باشد به ساغر گیر و دارم
۳
بود چون آب چشم و آتش دلتذروان بر کنار جویبارم
۴
ز دست ساقی گلرخ دمادممی گلگون کند دفع خمارم
صفحهٔ ۱ از ۲