خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۲۴۳ - تتبع میر
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حشمت جم رسد صبوح از کرم الاهیمجام جهان نماست مهر از می صبحگاهیم
۲
ایکه به می فتاده و غرقه نیم عجب مدانجسم چو کاه برگ من بین و عذار کاهیم
۳
شیخ ز عشق و باده ام طعنه زنان و طرفه آنکمن به همین دو کار خود در دو جهان مباهیم
۴
گر بورع ملک شوم پاک ز هر گناه و جرمجرم و گناه بس بود دعوی بی گناهیم
صفحهٔ ۱ از ۲