خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۲۴۵ - تتبع خواجه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من که دُردی‌کش آن مغبچه خمارمجام جم کهنه سفال در او پندارم
۲
بزم او حلقه جمعیت مخصوصان استمن که مردودم و آشفته نباشد یارم
۳
چو کشم جانب رندان سبوی باده به دوشطعن زاهد شنوم لیک به خویشش نارم
۴
پشت از بار جفای فلکم گشته نگوندوش زیر سبوی بزم مهی انگارم
صفحهٔ ۱ از ۲