خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۲۵۵ - تتبع خواجه حسن
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه بلای خمار کرد فزون حزن منمغبچه و می ولیک اذهب عن الحزن
۲
هر شکن زلف او جای هزاران دلستطرفه که آن بند زلف هست شکن بر شکن
۳
شبنم خوی بر گلش بر شفق آمد نجومنی شفق و نی نجوم خون دل و اشک من
۴
بر تن او پیرهن هست گران از حریرنیست عجب گر ز رشک پاره کنم پیرهن
صفحهٔ ۱ از ۲