خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۲۷۵ - اختراع
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیمانهٔ مِیْ جویان، رفتم سوی میخانهبیرون نروم زانجا، پر ناشده پیمانه
۲
شیخان مناجاتی، رندان خراباتیجویند ترا جانا، در کعبه و بتخانه
۳
در میکده سر مستم، از ننگ خودی رستمنوشم قدح باده، با نعره مستانه
۴
شد جام مِیَم قاتل، جز این چه کند حاصل؟چون یار قدح دارد، با عاشق دیوانه
صفحهٔ ۱ از ۲