خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۲
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب وداع چو برداشتن طریق صواببه عزم بندگی صاحب سپهر جناب
۲
از آفتاب سپهرم نبود خالی چشموز آفتاب زمینم بماند دیده پر آب
۳
چو روی شاه نقاب خضاب بر گون بستنگار صبح رخ از چهره بر گشاد نقاب
۴
سرشک چون در بر روی روشنش ریزانچنانکه بر رخ آبگینه بر چکد سیماب
صفحهٔ ۱ از ۲۰